Going west

15 jaar geleden, zo rond deze tijd,
kwam ik terug 
uit het Westen.
Morgen keer ik (nog eens) terug
richting het Oosten van het Westen,
maar dit keer met m’n hele kroost.
En eigenlijk…feitelijk…
vind ik het bijna even spannend
als 16 jaar geleden,
toen ik die fameuze keer vertrok
naar de Far West.
US: “here we come!”
En aan jullie: “Eventjes weg zijn wij!”

Liefste dagboek

20 jaar geleden begon ik aan een nieuw dagboek,
ééntje dat niet meer begon met “Liefste dagboek, vandaag heb ik…..”
Een nieuwe pagina in een volledig nieuw boek, 
gewijd aan mijn eerste échte bewustwording  van de wereld buiten mijn vertrouwde omgeving.
Een blanco pagina waarover ik mijn geschoktheid uitsmeerde.
Mijn eerste politieke bewustwording in inkt!
20 jaar geleden keek ik op TV hoe jonge mensen, niet veel ouder dan mij,
vermoord werden, zonder (voor mij) begrijpbare reden,
op een plein met de meest ironische naam:  “Hemelse Vrede”

Vroeger

Ik had nooit gedacht dat ik in een mensenleven van amper 4 maand al kon spreken over “vroeger”… maar het kan.
Vroeger werd ze ’s nachts wakker, groggy en hongerig, en viel ze promt weer in slaap na de borst.
Daarna – nog steeds vroeger - sliep ze gewoon héél de nacht door tot jaloezie van andere moeders.
Nu - niet meer vroeger - wordt ze ’s nachts terug wakker, klaarwakker en eigenlijk niet écht hongerig, en wil ze na de borst gezellig spelen; niet slapen!
Nu hebben wij nostalgie…
naar vroeger…
en hopelijk ook naar later!

Zondagschoot

Ze trekt de rode ontbijtmatjes met broodjes naar zich toe.
Ze probeert haar vingertjes te dippen in de kommetjes van sojamelk en ontbijtgranen.
Ze staart verwonderd naar de felle kleur van de glaasjes fruitsap.
Ze gritst naar de weekendbijlage van de krant
en helpt mama om de blaadjes om te draaien.
s’Zondags op de schoot.

Rijhuisjesmuur

Beste buurman

Slechts één muur scheidt uw nachten van die van ons.
Zal ik dus maar ‘beste, dichte buurman’ zeggen?!

Dit kort berichtje om uw smaak in vrouwen te prijzen,
En ook uw smaak voor diversiteit!
Twee zaken die ons ook nauw aan het hart liggen.

Dankzij u, halen wij ’s nachts eigenlijk ook een beetje de “wereld in huis”:
Van de ebbenhouten stem met Antwerps accent over
“gij se vuile *****zak”,
zijn we ondertussen overgeschakeld op een Aziatisch getint
“You f*cking aahhhhoole”.

Gezien ook deze relatie helaas geen lang leven lijkt beschoren te zijn,
zouden we u – beste, dichte buurman – een welgemeende burentip willen geven:
Waarom niet eens kiezen voor een temperamentvolle ‘stomme’ vrouw volgende keer?
Wij kijken er alvast naar uit om bovenstaande wensen in doventaal te horen!

Vanwege uw beste, dichte buurvrouw…

Ze lacht

… als je haar kusjes geeft, liefst met een lange aankondiging.
… als je haar Beer toont, liefst met een korte aai van zijn pootje.
… als je met haar danst, liefst op de muziek van Vusi & Luis

En wij lachen…
elke keer opnieuw als zij lacht!
Yevgueni wordt bij ons mentaal dolgedraaid.

U heeft gewonnen!

Hoe zit dat mechanisme toch in elkaar?
Ook al weet je dat het niet deugt, dat er een addertje onder het gras is, of dat het gewoon niet realistisch is,
toch hoop je ergens wel, een heeeeeeeeel klein beetje, allez…
dat het misschien dan toch waar is.

Berichtje op ons antwoordapparaat, in het Engels.
” We have important news for you, please dial 9“
Ik denk aan een grap van mijn gastzus in de VS. 
Ik druk 9 met een grote smile, en hang enkele seconden later aan de lijn met Denny van de visa-mastercard club in Florida.
- “Hello, congratulations, our computersystem has picked you as a winner in Belgium.  You have just won a cruise to the carribean for four, all expenses paid.”
- “Yeah right, no strings attached huh?!!”
- “Really ma’m, no strings attached. It’s offered by visa/mastercard.  You are a visa or mastercard member, aren’t you?“
- “Euheuh yes!” (en ik kijk even naar mijn vrouw die zich wel eens durft in te schrijven voor dat soort wedstrijden, … en ook meestal iets wint) 
- “Can you confirm me your card number starts with a 4?”
En toen hij begon te azen naar de rest van het nummer van mijn visakaart heb ik vriendelijk opgehangen.

Verdikke toch! Professionele oplichters!
En met spijt in het hart zwaai ik naar het beeld van ons gezinnetje aan de railing van het cruiseship in Aruba…
Zucht!

Ladies night

Eén avond met vriendinnen &
een ‘aantal’ (euhm…) cosmopolitans &
één thema: Sex (& the City)
is méér waard dan menige mogelijke therapiesessies allerlei.
Bedankt voor de tips, girls !

Ze leert

…dat er 2 soorten borsten zijn: die met melk en die zonder melk.
…dat als ze huilt, beide soorten naar haar komen toegerend, klaar om warmte en/of melk te geven.
…dat men haar af en toe echter probeert te “misleiden” met een fopspeen.
…dat als ze haar duimpje in haar mond steekt, en ze koppig de fopspeen blijft weigeren, vrij snel daarna alsnog de échte speen zal volgen.
…dat als ze wat huilerig blijft doen, ze gegarandeerd mag dansen met ‘mama’ of opnieuw getroost zal worden door de borst van ‘mammie’.

En dan zegt Kind en Gezin dat we haar de eerste 3 maanden niet kunnen verwennen?!
Ik denk dat zij ons wat anders aan het leren is, én dat zij weldra wat zal moeten “afleren”.

Ze blaast…

…bellen.
Bij de vleet.
Elke keer als ik ze zie, zit ik met dat raadsel:
Hoe komt die zeep toch in die borstvoedingsmelk terecht?