De enige waarheid

Mijn vader denkt na over de dood. En zeer serieus! Niet dat hij binnenkort denkt dood te gaan!
Hij denkt alvast na over wat dan het beste is voor ons, wat hij best allemaal vooraf regelt voor ons, …zijn kinderen.
Ik vind het eerlijk gezegd maar niks om hier met hem over te moeten nadenken.
Maar uiteindelijk is de dood onze enige waarheid!
Ja, ooit ga ik dood! Waarom dus niet er over nadenken?!
Meestal komt de dood plots en heb je gewoonweg niet meer de tijd om dit te doen.
Maar als je het zou weten? Of als je er op voorhand zou kunnen over nadenken dus?!
Geef toe: we hebben er allemaal wel eens aan gedacht … tijdens een begrafenismis.
Als je je eigen begrafenis zou kunnen vorm geven?
Wat zou je dan willen dat er gezegd wordt?
Welk lied zou je willen dat mensen zouden horen als jouw laatste boodschap aan de wereld?
Als we dan toch ons trouwlied moeten kiezen, waarom dan ook niet ons afscheidslied?!
Wordt het een tranerig “Tears in Heaven”?
of een melancholisch “Non, je ne regrette rien?”
Of zou je misschien gaan voor je crematie voor het onverschillige “Light my fire“?
Als ik mag kiezen, dan zullen de stemmen van die fantastische eighties meiden-rockgroep weerklinken boven mijn kist:
Time, time time… see what’s become of me.
En jij?

~ door moontje op januari 17, 2008.